Reel Politik Karartıcılığın Lekeleri!

Dr. Öğr. Üyesi Mustafa Karaağaçlı

1.Karartıcılık Lekesi

Gerçeklere ve bilgiye ulaşmada karartıcılık bir engel olup, farklı felsefi, psikolojik, sosyolojik ve manevi değişkenlerden kaynaklanır.

Karartıcılık  hevesinde  olanların;

1.      Bilgi Kirliliğini,

2.      Manipülasyon düşkünlüğünü,

3.      Cehaleti,

4.      Bireysel farkındalık  zayıflığını  ve

5.      Entelektüel kibirleri çok  ve yaygın kullandığı  sosyolojik  gözlem bulgularındandır.

Çünkü; karartıcılık halinde olanların  “gerçekleri gizlemede”  üstlerine yoktur.

Bu üstüne olma-ma (!) hali;  (1)Takıyye,  (2)Takke, ve (3)Siyasi  maneviyat  satımı pazarlamalarına  dayanır.

Karartıclık; dogmalardan, öznel algılardan, öznel heveslerden  ve bilişsel yanılgılardan yararlanır.

3.Üç Öznede “Karartıcılık Lekesi” ve “Açıklık  iklimi”

Açıklık, her bilgi kolunda, siyasada ve reel politikte    yaşamsal önem ve değerdedir.

Eğitim  ve öğretide açıklık; kavramların  (1)Net  olarak tanımlanmasını  ve (2)Çok  duyuya  dönük iletilerin  sunulmasını içerir (Karaağaçlı, 2025:23-24).

Yönetimde  açıklık ise; yapılan uygulamaların yurttaş bireylere, haber  kaynaklarına ve  konuyla ilgili sektörlere yapılan uygulamalarının açık olarak  duyurulmasıdır.

Açıklık ilkesine her  kurumsal  ölçekte gereksinim  vardır. Bir kamu kurumunun önce kendi iç  yapısında başlayarak kendine  özgü her  iş ve işlemde  açık  uygulamalar  yapmasıdır.

(1)Sigmund Freud bilinçaltının örtme işlevi nedeniyle açıklık  ve şeffaflığa  metodik kuşkuyla yaklaşırken; (2)Friedrich Nietzsche  Ahlakın Soy Kütüğünde “gerçekler ve yalanlar” Üzerinden eleştiriler getirir. (3)Emre Kongar,  ise karartıcılığın, bütçe, enflasyon, seçmen sayıları ve oy sayımlarının tartışılırlığı üzerinde durur (Freud,2022; Nietzsche,2015 ve Kongar,2025).

4.Karatmacılığın Doğurguları

Karartmacılık  gezegende  ve ulusal ölçekte merkezi iktidarların sıkça  başvurdukları bir  seçilmiş  reel politik tercih  lekesidir.

Karartıcılıkla  beliren zedeli olgusal sonuçlardan  seçilmiş bazıları  şunlardır:

·     Karartıcılık Cumhuriyet  ve Demokrasi olgularını temelinden sarsar.

·     Halkın  yönetime ve devlete  yabancılaşmasını   tetikler. ·     Çünkü; karartıcılık uygulamalarıyla halkın  bilmesi gereken sosyal, kültürel, ekonomik, eğitsel alanlardaki  bilgiler halktan  gizlenir. ·     Karartıcılığın en yaygın  sığınması  ve savunusu halkın   bilmesi gerekenler, “süreç sır” nitelemesiyle ötelenir. ·     Ötelenen ve örtülen durumlar ise karartıcılıkla kamu oyunun  gündeminden uzaklaştırılmış olur. ·     Karartıcılık, bir olayın sürekliliğine de ket vurarak,  izlenip sonuçlanması gereken dolayısıyla “ceza gerektiren haller”  cezasızlığa  evrilmiş olur. ·     Karartıcılıkla, Cumhuriyetçi Demokrasinin  “halk için halktan yanalık” ilkesi açıklık ve şeffaflıktan   uzaklaşır. ·     Finansal yapıları denetime açık olmayan topluluklar, gruplar  ve cemaatlar bırakın “demokratikliği”  STK kısaltmalı ve güzellemeli Sivil Toplum  Örgütü esamesini bile  hak edemezler” ·     İnsan  hakları ihlalleri artar.   5.Vargı ve Yargıda; “Karartıcılık” Karartıcılık; birey, tolum  ve devlet değişkenlerini  kökten  zedeleyen  seçilmiş reel politik davranışlar tümelidir. Karartıcılık yaparak; açıklık ve şeffaflıkla  denetlenmeyen,  bürokratik yapılar  ve politik kurumlar   halka  rağmen halkı  yönetmeye yeltenenlerdir. Çünkü; Açıklık  ve şeffaflık, Cumhuriyetçi Demokrasi için yerel ve  merkezi her iktidarın halkı bilgilendirmesinin  anahtar  ilkesidir. Çünkü; Cumhuriyetçi Demokrasi için, daha fazla açıklık ve şeffaflığa gereksinim  vardır.   6.Karartıcılık Yerine;  “Açıklık  ve Şeffalık” Önerileri Açıklık  ve  şeffaflıkla, karartıcılığın önleneceği; karartıcılıkla ise,  halktan uzak karar  ve politikaların uygulanacağı, gizemli  durumların yaygınlaşacağı, yanlış ve çarpık  verilerin toplumsal yapıyı  zedeleyeceği unutulmamalıdır. Açıklık ve şeffaflıkla, yerel yönetimlerin ve merkezi iktidar uygulamalarının, zaman içinde gösterdikleri değişme durumlarının somutlanacağı göz  ardı  edilmemelidir. Bu nedenle; 1.      Güçlü bir Cumhuriyetçi  Demokrasinin ancak; açıklık  ve şeffaflıkla  sağlanabileceği gerçeği her  yönetsel bağlamda  dikkate alınmalıdır. 2.      Açıklık ve şeffaflıkla ; Cumhuriyet’in kurucu filozofu GMK  Atatürk  ve arkadaşlarının  “halkçılık ilkesi” halk  için uygulanmalıdır. 3.      Açıklık   ve şeffaflıkla, bireysel  ve toplumsal ölçeklerde her türden veri (enflasyon, işsizlik, iç  ve dış  borçlanma, ulusal bütçe, deneti raporları, vergiler, gelirler, giderler, kârlar ve zararlar) halkla  paylaşılmalıdır. 4.      Açıklık ve şeffaflıkla, halkın yönetsel karar  süreçlerine eşanlı, eşgörevli, eşgüdümlü katılması işlevsel hale getirilmelidir. 5.      Toplumsal dayanışmayı örseleyen karartıcılığa sıfır tolerans  gösterilmelidir. Kaynaklar Bernardi, Richard A.; LaCross, Catherine C. (2005). “Kurumsal Şeffaflık: Etik Kuralları Açıklamaları” . CPA Dergisi . New York Eyalet Sertifikalı Muhasebeciler Derneği (CPA). Brin D. (1999).  The Transparent Society: Will Technology Force Us To Choose Between Privacy And Freedom? Paperback. June 1, 1999. BM-Birleşmiş Milletler. (1948). İnsan Hakları Evrensel Beyannamesi. “Universal Declaration Of Human Rights. Birleşmiş Milletler. 10 Aralık 1948. Ss. 71-77. Freud, S.(2022). Bilinçaltı. www.amazon.com.tr Karaağaçlı, M. (2025). Öğretisel İlkeler ve Yöntemler. Bizim Büro Basımevi Yayın ve Dağıtım Hizmetleri Sanayi ve Tic. Ltd. Şti. Matbaa Sertifika No:42488. ISBN–978-60580173-3-7. Bandrol Seri No Aralıkları: THG-YIH330036-330145.   Kongar, E. (2025). Karartmacılık ve İthal Seçmen, İktidarı Kurtarır Mı?. https://www.kongar.org/aydinlanma/2023/3625_Karartmacilik.03.03.2025.   Nietzsche, F. W. (2015) Ahlakın Soykütüğü Üstüne: Nietzsche – Bütün Yapıtları 9.Çeviri: Ahmet İnam.