TUHAF YÖNETSEL EGOİZM!

Dr. Öğr. Üyesi  Mustafa Karaağaçlı
TC GÜ Gazi Eğitim Fakültesi

1.Ego Dedikleri

“Ego, Ben” anlamına gelen, kişinin kendilik algısını, özgüvenini ve “benlik” duygusunu ifade eden psikolojik bir kavramdır. Freud’a göre ego; dürtülerle (id) ahlaki değerler (süperego) arasında denge kurarak gerçeklik ilkesine göre hareket eden, davranışları yöneten ve kişiyi dengede tutan zihinsel yapıdır. 
Zihinsel yapı eş deyişle; (1)id  yani içgüdüler, (2)ego-benlik ve (3)süperego-üst benlik olarak üçe ayrılır.

Ego, id (at) ve süperego (binici) arasındaki dengeyi sağlayan “sürücü” gibidir.

Ego, kişiliğin gerçekle ilgilenen kısmı olarak;  id’in isteklerini topluma uygun, mantıklı ve gerçekçi bir şekilde karşılamaya çalışır.

Sağlıklı bir ego, kişinin kendine güvenmesini ve duygularını yönetmesini sağlar.

2.Yönetimde Egoizm

“Ben” merkeziyetçi tavırla ego baskın olduğunda; kişi her şeyi kendi etrafında ve öznesinde değerlendirir.

Özgüven içten gelen gerçekçi bir değer inancıyken, yüksek ego dış onaya ihtiyaç duyan kırılgan bir yapıdır.

Ego, kişinin zihnindeki “ben” algısı olduğundan; dengeli hali sağlıklı bir benlik, aşırı hali ise kibir (egoizm/egotizm) olarak kendini gösterir.

Sahip olduklarını kendini beğenmişlik veya kibir anlamında,  her şeyi kendi merkezinde değerlendirir.

3.Demokrat Yönetim ve Yönetici

Yönetim işbirliği ile amaçlara ulaşma faaliyetlerinin toplamıdır. Yönetim süreci; evrenseldir. Grup dinamiğini gerektirir. Kaynakların özel düzenlenmesini ve bireyler arası sosyal eşitlikçi iletişimi gerektirir.

Yönetici yönetim işini gerçekleştiren, yönetim sürecinde yer alan işgörenler arasında belirli bir amaca yönelik iletişim ortamı oluşturan, geliştiren, çalışmalara yön verebilecek yeterliklere sahip işgörendir.

Demokrat yönetici; 

·     Çoklu ve çoğulcu  kararlara eşlik eder.

·     Grup kararlarına katılır.

·     Diğer yöneticilerle yakın ilişkiler kurar.

·     Yönetiminde bilimsel yönetim ilkelerini uygular.

·     Esnek fikirlere sahiptir.

Demokrat yönetici, çalışanlara  “empoze ve manipülasyon yapmaz!

·     Açık iletişim kurar. 

·     Bulunduğu sosyal, siyasal,  bürokratik  ve reel politik konumu, rolü, statüsü ve prestiji  ne olursa olsun! “yeri  gelince terk etmeyi bilir.”  Çünkü bulunduğu yeri  bağlamına  uygun bırakabilme  “bir erdemdir.”

·     Etik ilkeleri yaşam  biçimi  olarak benimser.

·     Ahlaki  değerleri Emevi inançları  olarak göstere  göstere sunmaz! “İçsel ve  tutarlı  olarak yaşar.”

·     Halkın egemenliğini yönetimden  önde  tutar.

·     Hak, hukuk ve adaleti önemser, yaşar  ve yaşatır. Çünkü; “adalet yönetimden öndedir” Sokrates’e göre.

·     Yapamadıklarında “i s t i f a” diye yüksek  vicdanlı ve insani  bir  davranış olduğunu  bilir.

3.Sözün Sonunda; Demokratik Yönetim, “Cumhuriyetci Demokrasi İklimidir!”

Demokratik yönetim ve yönetici egosantrik değil; “çoklu, çoğulcu, eşgörevli, eşgüdümlü, dayanışmacı ve paylaşımcıdır.

Çünkü; Demokratikliğin, Cumhuriyetçi Demokrasi’nin temeli olduğunu, “Laik, Kamucu, Halkçı, Cumhuriyetçi, Ulusalcı, ve Devrimci”  olmanın  ise Atatürk’ün iklimi  olduğu bilinciyle yönetir  ve yaşar.

Aslında anılan bu temel ve tümel ilkeler,  hem memlekete adalet, hak, hukuk, huzur ve  barış   getirirken; gezegeni  de  bencil  “e g o kafa”  yöneten tuhaflıklardan ve dangalaklıklardan da korur ve  kurtarır!

İletişim ve Erişimi

Dr. Öğr. Üyesi Mustafa KARAAĞAÇLI

T.C.Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi, EBB Öğretim Üyesi

e-posta-1: mkara@gazi.edu.tr

e-posta-2: mustafakaraagacli80@gmail.com 

Web-1    : w3.gazi.edu.tr/~mkara         

Web-2    :https://avesis.gazi.edu.tr/mkara

ORCID    :https://orcid.org/0000-0003-3488-1021