TBMM’DE MEKKE ANLAŞMASI’NA EVET OYU VERENLER: ATATÜRK’E VE FATMA ANA’YA KARŞI, YEZİTLİĞİ VE SİYONİSTLİĞİ SEÇTİ

TBMM’de Mekke Anlaşmasına Evet Oyu Verenler: Atatürk’e ve Fatma Ana’ya Karşı, Yezitliği ve Siyonistliği Seçti

Sefa Yürükel

Bir Oy, İki Sembol, Bir Seçim

TBMM Genel Kurulu’nda Mekke Ortak Savunma Anlaşması’nın onaylanmasına ilişkin kanun teklifi görüşülürken, “evet” oyu veren milletvekilleri Fatma Ana’yı değil, Yezitliği ve Netanyahuluğu seçti. Ancak bu oylamanın sembolik ağırlığı yalnızca Fatma Ana ile sınırlı değildir. Zira TBMM’in kurucusu Mustafa Kemal Atatürk de bu Meclis’in çatısı altında, bu toprakların bağımsızlık mücadelesinin sembolü olarak yer almaktadır. Evet oyu verenler, Atatürk’ü değil, emperyalizme bağımlılığı seçti.

Atatürk: Bir Kurucu İrade ve Sembol

Mustafa Kemal Atatürk, TBMM’in 23 Nisan 1920’de açılışıyla birlikte Türkiye Cumhuriyeti’nin kurucu iradesini temsil etmektedir. Atatürk’ün mirası, yalnızca bir siyasi liderlik değil, aynı zamanda tam bağımsızlık, ulusal egemenlik ve emperyalizme karşı duruş ilkelerini içermektedir. Atatürk’ün “Yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesi, dış politikada bağımsızlık ve denge politikasını ifade ederken; “Egemenlik kayıtsız şartsız milletindir” sözü, TBMM’in iradesinin her türlü dış vesayetten bağımsız olması gerektiğini vurgulamaktadır.

Bu çerçevede, TBMM’de alınan kararların Atatürk’ün kurucu ilkeleriyle uyumlu olması, Meclis’in tarihsel misyonu açısından kritik öneme sahiptir. Mekke Anlaşması’na verilen “evet” oyu, bu ilkelerle ne kadar uyumludur? Bu soru, makalenin temel tartışma eksenini oluşturmaktadır.

Fatma Ana: Ehlibeyt’in Temel Direği

Alevi-Bektaşi inancında Fatma Ana, Hz. Muhammed’in kızı, Hz. Ali’nin eşi; Hz. Hasan, Hz. Hüseyin ve Hz. Zeynep’in annesidir. Alevi inanç sisteminde Fatma Ana, “yolun başı ve rehberi” olarak kabul edilir; cem erkânlarının merkezi figürlerinden biridir ve toplum içinde birlik ile dayanışmayı sembolize eder. Yapılan saha çalışmalarında, ocak mensupları Hz. Fatıma’yı “Ehl-i Beyt’in temel direği ve soyun temsilcisi” olarak tanımlamakta, bu da onun Alevi-Bektaşi inanç sistemindeki merkezi konumunu göstermektedir.

Fatma Ana’ya atfedilen nefeslerde onun maternli, yaslı hali, Kerbela’da evlatlarının şehadetiyle ilişkilendirilir. “Hasan Hüseyin’in kanlı gömleğin / Dürmüş de ağlıyor Fatıma Ana” dizeleri, onun çektiği acıyı dile getirir. Alevi inancında Fatma Ana’ya en fazla siyah renk yakıştırılır; bu, onun maternli ve yaslı algılanışının bir yansımasıdır. Bektaşi dergâhlarında mürşidin postunun sağında Hz. Fatıma’yı temsil eden bir ocak bulunur ve niyazlar önce mürşide, on iki imama ve Hz. Fatıma’ya yapılır.

Kerbela’dan Gazze’ye, Yemen’den İran’a: Aynı Zulmün Çocukları

Fatma Ana’nın temsil ettiği Ehlibeyt yolu, yalnızca tarihsel bir anlatı değildir; bugün de aynı zulmün, aynı emperyalist mantığın ve aynı işbirlikçi yapının kurbanlarıyla doğrudan bağlantılıdır. Kerbela’da Yezid’in ordusu tarafından susuz bırakılan, katledilen çocuklar ile bugün Gazze’de, Yemen’de ve İran’da emperyalizmin ve onun bölgesel işbirlikçilerinin saldırıları altında hayatını kaybeden çocuklar arasında özde bir süreklilik vardır.

Kerbela çocukları: Hz. Hüseyin’in altı aylık bebeği Ali Asgar, Yezid’in ordusunun attığı okla şehit edilmiştir. Hz. Hüseyin’in oğlu Ali Ekber, genç yaşta Kerbela’da katledilmiştir. Bu çocuklar, Ehlibeyt’in zulme karşı direnişinin en masum kurbanlarıdır.

Gazze çocukları: İsrail’in Gazze’ye yönelik saldırılarında binlerce çocuk hayatını kaybetmiştir. Bu çocuklar, Siyonizm’in “İsrail’i güçlendirme ve koruma” ilkesi doğrultusunda, emperyalist güçlerin desteğiyle katledilmektedir. Netanyahu’nun “İran tehdidine karşı Sünni Arap devletleriyle ittifak” stratejisi, Gazze’deki çocukların kanı üzerine inşa edilmektedir.

Yemen çocukları: Suudi Arabistan liderliğindeki koalisyonun Yemen’e yönelik saldırılarında, açlık ve hastalık nedeniyle binlerce çocuk hayatını kaybetmiştir. Bu çocuklar, emperyalizmin ve onun bölgesel işbirlikçilerinin doğrudan kurbanlarıdır.

İran çocukları: İran’a yönelik yaptırımlar ve askerî tehditler, İranlı çocukların yaşam koşullarını doğrudan etkilemektedir. Ancak bundan daha somut ve yürek parçalayıcı bir vaka, 28 Şubat 2026’da yaşanmıştır. ABD ve İsrail’in İran’a yönelik ortak askerî harekâtının ilk gününde, ülkenin güneyindeki Hürmüzgan eyaletine bağlı Minab kentinde bulunan Şeceretü’t-Tayyibe (Shajareh Tayyebeh) Kız İlkokulu’na hava saldırısı düzenlenmiştir. Saldırıda 7 ila 12 yaşları arasındaki 160’tan fazla kız öğrenci hayatını kaybetmiştir. İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi, saldırıda ölen çocuklar için kazılan mezarların fotoğrafını paylaşarak, “Bunlar, ABD ve İsrail’in bir ilkokulu bombalaması sonucu öldürülen 160’tan fazla masum genç kız için kazılan mezarlar. Cesetleri paramparça edildi. Trump’ın vadettiği ‘kurtuluş’ gerçekte böyle görünüyor. Gazze’den Minab’a, masum insanlar soğukkanlılıkla katlediliyor” ifadelerini kullanmıştır. İran Devlet Başkanı Mesud Pezeşkiyan da saldırıyı “vahşi bir eylem” olarak nitelendirmiş ve ABD ile İsrail’i sorumlu tutmuştur. İsrail saldırıyla herhangi bir bağlantısı olduğunu reddederken, ABD basınına yansıyan haberlere göre Amerikalı askerî soruşturmacılar, saldırının bir hedefleme hatası sonucu ABD güçleri tarafından gerçekleştirilmiş olabileceğini değerlendirmektedir. New York Times, okulun bitişiğindeki Devrim Muhafızları deniz üssüne yönelik bir ABD Tomahawk füzesi saldırısı sırasında, eski hedef koordinatlarının kullanılması nedeniyle okulun da vurulduğunu bildirmiştir. Bu saldırı, İranlı çocukların da tıpkı Kerbela’da, Gazze’de ve Yemen’de olduğu gibi aynı emperyalist şiddetin kurbanı olduğunu gözler önüne sermektedir. Fatma Ana’nın gözyaşları, bugün Minab’da, Gazze’de ve Yemen’de akan çocuk kanıyla aynı hüznü taşımaktadır.

Bu dört coğrafyanın çocukları, aynı emperyalist mantığın, aynı işbirlikçi yapının ve aynı zulmün kurbanlarıdır. Kerbela’da Yezid’in ordusu, bugün Gazze’de Netanyahu’nun ordusu, Yemen’de Suudi koalisyonu ve İran’da ABD-İsrail ortaklığı, aynı zulmü farklı coğrafyalarda sürdürmektedir.

Yezid ve Yezitlik: Kavramsal Çerçeve

Alevi-Bektaşi söyleminde Yezid, Kerbela’da Hz. Hüseyin’i ve Ehlibeyt’i katleden Muaviye’nin oğlu Yezid bin Muaviye’yi ifade eder. Ancak “Yezitlik”, tarihsel bir şahsiyetin ötesinde, zulmü, haksızlığı ve Ehlibeyt düşmanlığını sembolize eden bir kavramdır. Bir kimseye “Yezit” demek, onun Ehlibeyt’in soyuna, onun temsil ettiği değerlere ve o değerlerin yaşatıldığı topluluklara ihanet ettiğini ima eder. Bu çerçevede, Fatma Ana’yı sevmek, onun temsil ettiği Ehlibeyt yoluna bağlılığı ifade ederken; bu yola ihanet, “Yezitlik” olarak nitelendirilir. Bugün Gazze’de, Yemen’de ve İran’da çocukların katledilmesine destek veren her tutum, Yezid’in mirasını sürdürmektedir.

Siyonistlik: Kavramsal Çerçeve

Siyonizm, Dünya Siyonist Örgütü’nün Kudüs Programı’nda tanımlandığı üzere, “Yahudi halkının ulusal kurtuluş hareketi” olup, “Yahudi, Siyonist, demokratik ve güvenli bir İsrail Devleti’ni Yahudi halkının sürekliliği ve geleceği için ortak sorumluluğun ifadesi” olarak görmektedir. Kudüs Programı’nda yer alan ilkeler arasında İsrail Devleti’nin merkeziliği, İsrail ile dayanışma, İsrail’in güçlendirilmesi ve korunması ile İsrail Savunma Kuvvetleri’nin “Siyon’da yaşayan Yahudi halkının koruyucu gücü” olarak tanımlanması yer almaktadır.

Bu çerçevede “Siyonistlik”, yalnızca bir inanç veya ideoloji meselesi değil, aynı zamanda İsrail ile aktif dayanışma ve onu koruma yükümlülüğünü içeren bir pratik tutum olarak anlaşılmalıdır. Bir siyasi kararın “Siyonist” olarak nitelendirilmesi, o kararın İsrail’in güçlendirilmesi, korunması ve bölgesel konumunun tahkim edilmesi sonucunu doğurup doğurmadığı üzerinden değerlendirilmektedir. Gazze’de çocukların katledilmesine sessiz kalan veya dolaylı destek veren bir tutum, Siyonizm’in “İsrail’i koruma” ilkesiyle uyumlu hale gelmektedir.

Mekke Anlaşması ve “Evet” Oyunun Anlamı

Mekke Ortak Savunma Anlaşması, Türkiye, Pakistan ve Suudi Arabistan arasında 7 Ağustos 2026’da imzalanmış; TBMM Dışişleri Komisyonu’nda AKP, MHP ve CHP’nin “evet” oylarıyla kabul edilmiştir. Genel Kurul’da da teklifin birinci maddesi kabul edilmiş, görüşmelere devam edilmiştir.

CHP’nin anlaşmaya “evet” oyu vermesi, parti içinde ve kamuoyunda tartışma yaratmıştır. CHP Grup Başkanı Faik Öztrak, anlaşmanın Türkiye’ye “NATO dışında, merkezinde kendisinin yer aldığı yeni bir bölgesel güvenlik yapısı kurma imkânı” sunduğunu savunmuş; “bölgede yeni bir Şii-Sünni çatışmasının önüne geçmenin garantisi” olarak nitelendirmiştir. Ancak muhalefet partileri, anlaşmanın Türkiye’yi sınırları belirsiz askerî maceralara sürükleyebileceğini, 10 yıllık çekilme kısıtının esneklik alanını daralttığını ve Suudi Arabistan’ın Yemen’deki savaşına Türkiye’yi dahil etme riski taşıdığını dile getirmiştir.

Fatma Ana isminin bu oylamadaki sembolik anlamı, Alevi-Bektaşi toplumunun hafızasında derin yankı uyandırmaktadır. Zira Fatma Ana, bugün emperyalizme ve siyonizme karşı direnen İran ve Yemen gibi coğrafyaların manevi referansı olarak, Ehlibeyt’in zulme karşı direnişinin sembolüdür. Kerbela’da susuz bırakılan çocuklar ile Gazze’de, Yemen’de ve İran’da katledilen çocuklar aynı zulmün kurbanlarıdır. “Fatma Ana’yı seviyorum” diyen bir milletvekilinin, Suudi Arabistan gibi Ehlibeyt karşıtı selefi yorumun güçlü olduğu ve Yemen’de çocukların ölümüne yol açan bir ülkeyle askerî ittifak anlamına gelen bir anlaşmaya “evet” demesi, Fatma Ana’ya duyduğu sevgi iddiasıyla çelişmektedir. Bu çelişki, “Yezitliği seçmek” olarak nitelendirilmektedir.

Atatürk’ün İlkeleri ve Anlaşma

Atatürk’ün dış politika ilkeleri, bağımsızlık, denge ve emperyalist güçlerin çekişmelerinden uzak durma esasına dayanmaktadır. “Yurtta sulh, cihanda sulh” ilkesi, Türkiye’nin bölgesel çatışmalara taraf olmak yerine barış ve istikrarın koruyucusu olmasını öngörmektedir. Mekke Anlaşması ise Türkiye’yi, merkezinde Suudi Arabistan’ın yer aldığı ve İran’a karşı bir denge unsuru oluşturmayı hedefleyen bir güvenlik yapısının içine çekmektedir. Bu durum, Atatürk’ün “maceraperestlikten uzak, gerçekçi ve bağımsız” dış politika anlayışıyla ne kadar uyumludur?

Ayrıca Atatürk’ün TBMM’in kurucusu olarak, Meclis’in iradesinin ulusal egemenliğe ve tam bağımsızlığa dayanması gerektiğini vurguladığı göz önüne alındığında, böylesi bir anlaşmanın Meclis’ten geçirilmesi, Atatürk’ün mirasına karşı bir tutum olarak yorumlanmaktadır. “Atatürk’e karşı” ifadesi, bu ilkelerden sapmayı ve kurucu iradeye mesafe almayı ifade etmektedir.

Netanyahu ve İsrail Faktörü

Anlaşmanın İsrail ile ilişkisi, “Siyonistliği seçti” tezinin merkezindedir. Muhalefet, anlaşmanın “İsrail ve ABD’yi sevindireceğini” savunmuştur. Bu değerlendirmenin dayanağı, Suudi Arabistan ile İsrail arasındaki normalleşme süreci ve anlaşmanın bölgede İran’a karşı bir denge unsuru oluşturmasıdır. İsrail Başbakanı Netanyahu’nun uzun süredir savunduğu “İran tehdidine karşı Sünni Arap devletleriyle ittifak” stratejisi, Mekke Anlaşması’nın jeopolitik mantığıyla örtüşmektedir.

Bu çerçevede, “evet” oyu veren milletvekilleri, yalnızca bir savunma anlaşmasına onay vermekle kalmamış, aynı zamanda Netanyahu’nun bölgesel vizyonuna dolaylı destek anlamına gelen bir tutum sergilemiştir. “Fatma Ana’yı seviyorum” diyenlerin, Ehlibeyt düşmanlığıyla özdeşleşmiş Yezid’in siyasi mirasçısı olarak görülen bir çizgiye destek vermesi, “Yezitliği” ve “Siyonistliği” seçmek olarak nitelendirilmektedir. Gazze’de, Yemen’de ve İran’da çocukların katledilmesine dolaylı destek veren bu tutum, Kerbela’da çocukların katledilmesine destek veren Yezid’in tutumuyla aynı özü taşımaktadır.

Sonuç: Bir Oy, Çoklu İhanet mi?

Bu makale, Mekke Anlaşması’na “evet” oyu verenleri, Atatürk’e karşı tutum, Fatma Ana’ya karşı tutum, Yezitlik ve Siyonistlik kavramları çerçevesinde değerlendirmiştir. Vardığı sonuç şudur: Eğer Atatürk’e bağlılık, onun tam bağımsızlık ve emperyalizme karşı duruş ilkelerine bağlılık anlamına geliyorsa; eğer Fatma Ana’yı sevmek, onun temsil ettiği Ehlibeyt yoluna, zulme karşı direnişe ve adalete bağlılık anlamına geliyorsa, o zaman “Fatma Ana’yı ve Atatürk’ü seviyorum” diyenlerin Suudi Arabistan ve İsrail ile ilişkilendirilen bir askerî ittifaka “evet” demesi, bu sevgiyle bağdaşmamaktadır. Bu bağdaşmazlık, “Yezitliği” ve “Siyonistliği” seçmek olarak yorumlanmalıdır.

Kerbela’da Yezid’in ordusunun katlettiği çocuklar ile bugün Gazze’de, Yemen’de ve İran’da emperyalizmin ve işbirlikçilerinin katlettiği çocuklar aynı zulmün kurbanlarıdır. Fatma Ana’nın gözyaşları, bugün Minab’da, Gazze’de ve Yemen’de akan çocuk kanıyla aynı hüznü taşımaktadır. Bu çocukların kanı üzerine inşa edilen bir anlaşmaya “evet” demek, ne Atatürk’ün bağımsızlık ilkeleriyle ne de Fatma Ana’ya duyulan sevgiyle bağdaşmaktadır.

Kaynakça

1. CGTN Türk (4 Kasım 2026): Mekke Anlaşması’nın ilk maddesi Meclis Genel Kurulu’nda kabul edildi. https://www.cgtnturk.com/mekke-anlasmasinin-ilk-maddesi-meclis-genel-kurulunda-kabul-edildi
2. İstiklal (26 Ekim 2026): Mekke İttifakı anlaşması komisyonda kabul edildi. https://www.istiklal.com.tr/genel/mekke-ittifaki-anlasmasi-komisyonda-kabul-edildi-1109228h
3. Sabah (4 Kasım 2026): Mekke Anlaşması teklifi TBMM’de: Birinci madde kabul edildi. https://www.sabah.com.tr/gundem/2026/11/04/son-dakika-i-mekke-anlasmasi-teklifi-tbmmde-birinci-madde-kabul-edildi
4. Samanyolu Haber (5 Kasım 2026): Meclis’te Mekke Anlaşması tartışması: CHP destekledi, savaş riski uyarısı yapıldı. https://www.samanyoluhaber.com/mecliste-mekke-anlasmasi-tartismasi-chp-destekledi-savas-riski-uyarisi-yapildi/1494858
5. Sözcü (26 Ekim 2026): Mekke Anlaşması komisyonda kabul edildi. https://www.sozcu.com.tr/mekke-anlasmasi-komisyonda-kabul-edildi-p373277
6. DergiPark: Alevi inancında Fatma Ana algısı (Akademik makale). https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/3932963
7. Diyanet İslam Ansiklopedisi: Hz. Fâtıma maddesi. https://archive.org/download/diyanet-islam-ansiklopedisi-44cilt/Islam%20Ansiklopedisi%20Cilt%2012%20-%20Komisyon.pdf
8. Fırat Üniversitesi: Alevilikte Fatma Ana Algısı (Akademik tez). https://openaccess.firat.edu.tr/xmlui/bitstream/handle/11508/14669/296446.pdf
9. Dünya Siyonist Örgütü (WZO), Kudüs Programı: Siyonizm’in temel ilkelerinin resmi belgesi. https://www.wzo.org.il/sub/39th-zionist-congress/jerusalem-program/en
10. Samanyolu Haber (Mart 2026): İran Dışişleri Bakanı Abbas Arakçi’nin, ABD ve İsrail’in Minab kentindeki kız ilkokuluna düzenlediği saldırıda ölen 160’tan fazla çocuk için kazılan mezarların fotoğrafını paylaştığı haber. https://www.samanyoluhaber.com/iranda-yurek-sizlatan-goruntu-bombardimanda-olen-160-kiz-ogrencinin-mezari-paylasildi/1485741
11. T24 (Mart 2026): ABD ve İsrail’in İran saldırılarının ilk gününde Minab’da vurdukları kız ilkokuluna ilişkin uydu görüntüleri ve saldırıda en az 175 kişinin hayatını kaybettiğine dair haber. https://t24.com.tr/dunya/160tan-fazla-cocuk-hayatini-kaybetmisti-abd-ve-israilin-vurdugu-ilkokulun-uydu-goruntuleri-paylasildi,1304958
12. BSS / AFP (Mart 2026): İran’ın Minab kentindeki okul saldırısına ilişkin ABD ve İsrail’in tutumu, New York Times’ın Tomahawk füzesi ve hedefleme hatası iddiaları ile İsrail’in inkârına dair derleme haber. https://www.bssnews.net/international/368046/print
13. Yeni Şafak (Mart 2026): ABD askerî müfettişlerinin, Minab’daki okul saldırısının sorumlusunun ABD güçleri olabileceğine dair ilk kanıtları değerlendirdiği haber. https://www.yenisafak.com/dunya/iranda-en-az-160-cocugun-oldugu-okulu-abd-vurdu-4803426