HALK OZANI ŞAH SULTAN’DAN TARİHİ DİZELER

Göbekli-Tepeyi inşa ederken
Ta ezelden beri bu “YOL-HAK” idi
Gılgamış İnanna Enlil var iken
Allah’la Muhammed, Ali yok idi

Kendine Peygamber Nebiyim diyen
Nice gördük kara cübbeler giyen
Ganimet diyerek kul hakkı yiyen
Hakın huzurunda hep na-hak idi

Binlerce Tanrılar, binlerce Resul
Kendileri zengin, hep kullar yoksul
Kanlı ibadeti, kim etmiş kabul
Aklında dolaşan şüphe şek idi

Dört kitabın, Bilim öğretmez bana
Ayet istiyorsan yazayım sana
Zülum ediyorsun sayısız cana
Senin işin fitne fesat dek idi

Hamurabi yapmış yasalar ayrı
Elo-Him olmuştu Musa’ya Tanrı
Bir kez bakmıyordu İsa’ya gayrı
Cehennem yaratmış zülmu tek idi

Nice geldi Firavunlar Nemrutlar
Her diyarı zapteylemiş haydutlar
Bak tarihe sönmüş gitmiş umutlar
Sevgi gönlümüzde bitmez aşk idi

Aslı olan (Varlık) delil aratmaz
Kendisi olmayan, bir şey yaratmaz
Einstein söylemiş Tanrı zar atmaz
Hep senin ki düşeş benim yek idi

Dünyayı kurmuşlar öküz üstüne
Öküzü koymuşlar balık üstüne
Hepsini sermişler tepsi üstüne
Arifin sırtında büyük yük idi

Kendi kendimize neler eyledik
Gülbangı bıraktık, dua söyledik
Dine taptık, Yolu harap eyledik
Bu kadar aptallık bize çok idi

Der Şah Sultan Hakın varı insanda
Kimler geldi geçti devri cihanda
Didara duranlar Dar-ı Divanda
Şemsi-Kamer özü yüzü pak idi

Halk Ozanı Şah Sultan