İLK ULUSLARARASI ÇALIŞTAYLA YAKILAN ÇOBAN ATEŞİ
Seneler geçti; seneler…. Masallarda anlatılır; ‘bir varmış; bit yokmuş’ diye hakikaten nereden nereye geldik ama bunlar tabi kısa bir sürede olmadı! 2001 neresi, 2026 neresi… Çeyrek asır yaşlanmışım; bir uluslararası çoban ateşi yaktırmak için… Ama olsun! Ağustos böceği-karınca masalındaki karınca gibi; küçük küçük yapılandırdık… Kısa süre bizimle çalışanlar da oldu; uzun süres çalışanlar da… Üye olanlar da oldu; olmayanlar da… Destek verenler de oldu; izleyici olanlar da… Ama önemli olan sonuç arkadaş; önemli olan olumlu sonuç…
Bir varmış bir yokmuş. Ebru diye epilepsi nöbetleri çocukken yok denecek bir çocukken, liseden sonra tam olarak hastalığını öğrenip; her geçen gün hastalığı daha kötüye giden bir kız varmış. Bu kız İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesine giderken, hastalığı iyice artmış ve Ebru üniversiteden ayrılmak zorunda kalmış… Hayatında tek hayali olan üniversiteden ayrılınca, evde boş boş otururken, her gün daha kötü olmuş ve hastalığından dolayı 3,5 yıl evden dışarıya ekmek almaya çıkması bile yasaklanmış… 3,5 yılın sonunda 3 hafta yatalak olmayı da tadınca, doktorlar ‘tıbbi olarak herşeyi yaptık; bizim yapacağımız sona erdi; Allah’tan ümit kesilmez’ denilerek göndermişler O’nu… Sonra bir doktor MR’da bir şey fark etmiş ve Ebru bir ameliyatla iyileşmiş… Ve demiş ki; ‘ben bile iyileşirsem; dünyadaki herkes iyileşir!’
2001’de doktorlar beyin ameliyatı geçiren kişileri, psikoterapi grubu oluşturulmuş. Orada ameliyat olan kişiler, sürekli ‘ben iyileştim ama bu saatten sonra ne yaparım; bir şey yapamam; yapmam’ diyorlarmış. Ebru da ‘dene; dene, sen de yaparsın; sen de yaparsın’ diyormuş. Doktorlar bunun üzerine, ‘hadi Ebru sen bir dernek kur demişler.’ Ebru yola çıkmış ama dernek nasıl kurulur, kaç kişiye ihtiyaç var, mevzuat nedir; hiçbir şey bilmiyormuş. Tek bildiği ‘yapabilirim’ deyip; kendisine güvenmesiymiş. Oysa herkes O’na ‘yapamazsın’, ‘ekonomik destek yoksa eline yüzüne bulaştırırsın’, ‘o kadar kolay mı sanıyorsun’, ‘dünyayı sen mi kurtaracaksın’ diyormuş….
Masal işte… Destek olan kişiler varmış ama herkes kısa sürede sonuç almak istiyormuş… Oysa önce sonuç almanın kolay olmadığını öğrenmeleri gerekiyormuş… Aynı büyük holdinglerin, büyük liderlerin, büyük ülkelerin başarılı geçmişlerinin; hep yılmadan çalışmak olduğu gibi…
İşte bu çalışmalar, önce ilçe, sonra il, sonra ülke bazında, daha sonra uluslararası platforma kadar ilerlemiş… Çünkü birisine yaslanmadan ilerlemenin yegane sonucunun başarı olduğunu biliyormuş…
MASALLAR GERÇEK OLUR MU!
Bazen ütopya denen şeylere farklı açıdan bakınca, onun ütopya değil; mücadele olduğunu bilmek gerekirmiş… Tabi ki; kabağa dokununca araba olmuyor ama ütopya gibi görünen ama uğraşınca oluşum yaratılanlar da olumlu sonuçlanabiliyor… Demek ki; önemli olan Iceberg’e nereden bakıldığıymış…
Bazen masal gibi görünen şeylerdir hayat… Hayat; mücadele etmeden tekdüze giden, hiçbir şey bu dünyaya bırakmadan sadece nefes alıp, yemek yiyip fizyolojik ihtiyaçları karşılamak için gelinen yer olursa, Ağustos böceğinin yazın yaptığını, hayatın boyunca yaparsan, ne emek harcayıp emekli, ne mücadele eden lider olursun! Öldüğün gün çekirdek ailenden başka kimse olmaz seni hatırlayan…
Unutmayalım 15 Mayıs 1919″da itilaf devletleri gemileri bu ülkeyi işgal ettiğinde, sarı saçlı, mavi gözlü bir adam ‘geldikleri gibi giderler’ demişti. Ne masaldı; ne ütopya! Topluma inanmak, kendine güvenmek ve müdahalede ön safta kendini siper eden lideliklikti, bunun adı! Sonra bu mücadeleyi kadın tarafında Türkan Saylan’da gördüm…
Cahit Külebi’nin şiirde dediği gibi;
‘….Bu millet, bu büyük millet yüzyıllar boyunca geri kalmış,
Bu yurt, bu güzel yurt bizim yurdumuz, her yerinden yaralar almış,
Dedin ki, bu güzel savaşmalı, kurmak için yeniden!
Bilgiyle, inançla coşkuyla…
Öğün, çalış; güven!
Sana borçluyuz ta derinden’
Biz de 25 yıl önce dedik, bugüne kadar bazı şeyler yapılmasıyla, bundan sonra yapılır.. Çad, Fas gibi yerlerde bile yapılan ama ülkemizde hala başlanmayan şeyler nasıl mı olur? Çalışmak yerine, çok çalışmakla olur… Aynı şiirdeki gibi daha çok şeyler başaracağız, bilgiyle, inançla, coşkuyla…
28 Mart sadece milat tarihi. Masalların bazen gerçeklerle karıştığını anlayacaksın. Olmaz mı diyorsun!!! Olacak! Milat ile birlikte bir kar topu yuvarlanacak. Bakalım onun büyüme hızını birlikte ne kadar ve ne hızda göreceğiz… Çünkü başarı, küçük bir kartopunun sabırla yuvarlanıp büyüyerek sonunda bir çığa dönüşmesi gibidir. Bu masalın çok daha güzelini, çok daha fazla kişiyle, çok daha kısa sürede, birlikte izleyeceğiz ve izleteceğiz… İzlemek isteyenlere sahne 28 Mart Cumartesi 09.00’da başlıyor. Oyunun adı mı? Çığ Etkisi
